 
FRANKATURY MECHANICZNE W POLSCE MIĘDZYWOJENNEJ 9 września 1927 roku Minister Poczty i Telekomunikacji wydał rozporządzenie o wprowadzeniu maszyn frankujących do oznaczania uiszczinej kwoty za przesyłki w obrocie krajowym i zagranicznym. Od tego dnia, do oznaczania opłaty uiszczonej za przesyłkę mogły być używane zamiast znaczków pocztowych tradycyjnych maszyny frankujące dopuszczone przez Ministerstwo Poczty i Telekomunikacji. Maszyny takie odbijały w kolorze czerwonym obowiązkowo: datownik z miejscem nadania oraz datą a także drugi znak zawierający godło państwa i wysokość uiszczonej opłaty. Dodatkowo nieobowiązkowo umieszczano hasła reklamowe, nazwy firm posługujących się frankownicami a także numeratory określające numery kolejne przesyłek. Producenci urządzeń umieszczali również litery oznaczające serię i numery kolejne wyprodukowanych urządzeń w danej seri np: A 8 (Seria A urzadzenie numer 8 w tej serii). List taki należło nadać bezpośrednio w okienku pocztowym (nie można go było wrzucić do skrzynki) Głównie używano trzech typów maszyn do frankowania nastepujących firm: "MIDGET", "HASLER" i "SYSTEM". "Midget" typu I 
"Midget" typu II 
"Midget" typu III 
"Midget" typu IV 
"Hasler" 
"System" 
Przykład ofrankowania z numerem kolejnym oraz reklamą 
|