1925 - 1926. Widoki historycznych budowli. Typografia PZG w Warszawie. Papier biały średni gladki z gumą żółtą, papier biały bardzo cienki z gumą bezbarwną, Papier bialy cienki gładki z gumą w odcieniu żółtym, papier biały średni gładki z gumą bezbarwną błyszczącą lub papier biały gruby gładki z gumą z gumą bezbawną błyszczącą. Typy ząbkowania: ZL 10i1/2:12i1/2 ZG 11i1/2:11i3/4, ZG 11i3/4:11i1/2, ZR12i1/2:13i3/4, ZR 12i3/4:12i1/2. Druk znaczków 203-210 wykonano płytami płaskimi skladającymi się z 6 sektorow 10X10 znaczków oraz wszystkie wartości walcami z dwoma sektorami 10X10 znaczków.

Poniżej przedstawiam opis moich spostrzeżeń odnośnie znaczka 210. Katalog Fischera rozróżnia dwa typy znaczka 210I i 210II. Według katalogu różnicą jest dochodzenia kresek tła do cyfr. Analizując obie formy znaczka 210 mogę śmiało stwierdzić, że mamy tu do czynienia z dwoma odmiennymi rysunkami znaczka w wielu szczegółach a nie tylko w opisanym przez katalog kreskowaniu. Pierwszą charakterystyczną cechą II formy znaczka jest zarys chmury ( Łuk od wieży w kierunku napisu GR) nie przechodzący przez napis GR oraz odmienny rysunek orła jak i tarczy na której się on znajduje. Rysunek znaczka w formie drugiej zawsze jest wyraźny i jest bardziej dopracowany w szczegółach w przeciwieństwie do formy pierwszej, gdzie zawsze sprawia on wrażenie zamazanego i wykonanego bardzo prymitywnie. Pozioma kreska nad literą Z w wyrazie POCZTA jest dużo dłuższa w formie drugiej niż w pierwszej.

Znaczki tego wydania byly drukowane w dwóch grupach:
3, 5, 10 i 15 groszy w latach 1925 - 1926
1, 2, 3, 5, 10, 15, 20, 24, 30, 40, 45 drukowane z nowych klisz w latach 1926 - 1932
Biorąc pod uwagę powyższe fakty mozna powiedzieć, że znaczki o nominalch 3, 5, 10 i 15 groszy były drukowane w dwóch formach. Również znaczki o nominalach 20, 30 i 40 groszy drukowano w dwoch formach ale musiało to nastapic w latach 1926 - 1932.

Zdjęcie obu form znaczka po lewej forma I po prawej II.