Pierwszą próbą oznaczenia pobranej opłaty na przesyłkach było wprowadzenie w 1653 roku na poczcie miejskiej w Paryżu pasków zwanych „billets de port paye”. Były one „znakami” opłaty o wartości 1 sou. Widniała na nich pieczęć herbowa dzierżawcy poczty de Villayera oraz napis „Port paye le….. Jour de Lan Mil Six Gent Cinquante Trois” – opłata uiszczona dnia …. roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego trzeciego. Paski kupowało się w urzędzie pocztowym, wpisywało dokładnie datę wysłania listu, owijało list paskiem i wrzucało do skrzynki pocztowej. Listonosz dostarczał listy, a adresat potwierdzał na pasku odbiór podpisem i datą doręczenia. Potem paski były składane w urzędzie pocztowym jako potwierdzenie doręczenia. Następnym krokiem było wprowadzenie w 1680 roku przez Williama Dockwra na poczcie londyńskiej zasady przystawiania pieczęci jako dowodu opłacenia porta za przesyłkę. Trójkątny stempelek miał w środku literę L – od nazwy ulicy Lyme Street, przy której znajdowała się siedziba głównego urzędu pocztowego w Londynie, oraz wyraz „paid” – należność za przesyłkę opłacona. Poczta ta stosowała też dodatkowe stempelki z napisami „Mor” – rano i „Af” - po południu, dla uściślenia pory nadania listu. W 1819 roku w królestwie Sardynii wprowadzono papier listowy tzw. „carta bollata”, z wydrukowanymi stemplami pocztowymi, o wartości 15, 25 i 50 centesimów. Stemple przedstawiały gońca z trąbką na koniu. Następnie około 1823 roku w Chinach wydano serię kopert ofrankowanych w formie napisów tekstowych. Na listy do korespondencji wewnętrznej wartości 3 sapeków druk różowy na białym tle – „Za trzy sapeki list ten może podróżować po wszystkich prowincjach Chin i tylko morze go zatrzyma”. Na listy do korespondencji zagranicznej wartości 10 sapeków druk czerwony na zielonym tle – „Skoro zapłacono dziesięć sapeków, list może przebyć wysokie góry”. Na listy do korespondencji urzędowej, bez nominału, druk ciemnoczerwony na różowym tle – „Oby niebo zapewniło wszystkim pokoleniom szlachetność i bogactwo”.